Czekaj! To nie...
- Chcemy pomóc. - Włamując się?
Gonimy go.
Podaje się za Danny'ego Randa.
Uciekł ze szpitala...
Nie ma tu nikogo poza mną.
Potrafię o siebie zadbać.
- Jeśli się z panią skontaktuje... - To popełni błąd.
Bo nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
Jak zresztą widzisz.
- Proszę dzwonić. - Wynocha.
Przepraszam.
Zniszczyli zamek.
Wyślę rachunek. Stać ich.
Wynagrodzę ci to. Obiecuję.
Wpadnie policja?
Nie złamałem prawa.
Wiele ryzykuję.
I nie podoba mi się to.
Nie sprawię więcej kłopotów.
Trzecią zasadą kodeksu bushido jest miłosierdzie.
Ale nawet ono ma swoje granice.
Rano ma cię tu nie być.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tato?
Tato.
Akurat spałem.
Mogę przyjść później.
Ależ nie.
Tu jest tak spokojnie, że musiałem się zdrzemnąć.
Jestem pewien, że znajdziemy Danny'ego w ciągu godziny.
Nie jest aż tak dobry.
Zapłać za naprawę drzwi w szpitalu.
Nie chcę, żeby ludzie gadali.
A co z nabrzeżem? Z Patelem?
Nie odpowiedział na naszą ofertę.
Nie jest zainteresowany sprzedażą.
- Raczej nie ustąpi. - Zaproponuj 10% więcej.
Dobrze.
Ale nasza oferta przekracza szacowaną wartość o milion.
- Dlaczego tak ci zależy? - Nie musisz wiedzieć.
Wyślij do Patela Joy.
Ona dobije targu.
Dam sobie radę.
Nie przyszło ci do głowy, że robię to dla ciebie?
Że dzień i noc pracuję, by zostawić ci prosperującą firmę?
Firmę na tyle stabilną, byś odniósł sukces?
Chyba tak.
Chyba?
- Wierzę ci. - Doprawdy?
Bo niestosowanie się do moich poleceń sugeruje coś innego.
Kazałem przenieść Danny'ego w bezpieczne miejsce,
a ty próbowałeś go zabić.
Nie rozumiesz...
Słuchaj się mnie, a odniesiesz sukces.
Nie widzisz?
Danny nie ma dokąd pójść, wróci do nas.
Więc proszę ponownie: kiedy się pojawi, zapewnij mu bezpieczeństwo...
aż zdecyduję, co z nim zrobić.
Czegoś jeszcze nie rozumiesz?
Nie. Wszystko jasne.
Zajmę się tym.
Jesteś moim synem i będziesz wielki.
Ale musisz ze mną współpracować.
- Proszę. - Jasne, rozumiem.
Kocham cię, Ward.
Tak bardzo cię kocham.
Nie wiem, co on robi.
Chyba wyraziłam się jasno.
Bardzo.
To co wciąż tu robisz?
Boję się o twoje bezpieczeństwo.
Proszę.
Nie musisz mnie ochraniać.
Na pewno?
Ten śmierdzący grzybem grubas
- nieźle ci przywalił. - I za to zapłacił.
A jednak...
nie powinnaś go do siebie dopuścić.
To masz na myśli?
Styl tygrysa opiera się na sile wewnętrznej, nie zewnętrznej.
Nie musisz używać takiego impetu.
To obniża ryzyko ataku.
Za mocno. Za dużo siły zewnętrznej.
Masz opanować siłę wewnętrzną.
A ty siedzenie cicho.
Pięść lamparta.
Ale i tym razem cała moc pochodzi z ujarzmienia wewnętrznej siły.
Pokonasz każdą przeszkodę, jeśli wykorzystasz energię czi.
Cudownie.
Dzięki za demonstrację.
Co?
No weź. Serio?
Serio.
Dobrze się bawiliśmy.
Owszem.
Ale to niczego nie zmienia. Musisz stąd zniknąć.
A jeśli zapłacę czynsz?
Za następne pół roku.
A zostanę tylko tydzień.
Uciekłeś z psychiatryka i nie masz nawet na fryzjera.
Mam, ale jakoś nie było okazji.
Jestem Danny Rand!
Moje nazwisko jest na budynku.
A ja jestem Colleen Wing, zbyt spłukana, żeby naprawić te drzwi.
Załatwię to wszystko do piątku. Drzwi też.
A wtedy...
zapłacę twój czynsz za cały rok.
Co ty na to?
- Do piątku? - Tak.
No proszę.
Dobra. Ale śpisz w tym kącie.
I nie zbliżaj się do uczniów.
I używaj łazienki w Starbucksie.
Dobra. Ty tu rządzisz.
Przydałby ci się prysznic.
W najbliższym czasie.
Mówię tylko, że jeśli odkryją, że to Danny,
będziemy mieć problem.
Nie możemy przyznać, że to on, nawet jeśli to prawda.
Musimy działać razem.
Nie łatwiej byłoby pójść mu na rękę?
Naprawdę chcesz negocjować z kimś,
kto jest najwyraźniej chory psychicznie?
Nie, ale musimy robić to, co należy.
Robimy.
Co konkretnie?
Pracuję nad czymś hojnym,
skutecznym i korzystnym dla obu stron.
Zaufaj mi.
Jak załatwimy papierkową robotę, możemy o tym pogadać.
Poza tym musisz zająć się czymś innym.
Kupnem nabrzeża od Raja Patela.
Żartujesz, prawda?
Po co nam to gówniane wybrzeże?
Po prostu... mi pomóż.
Kiedy byliśmy dziećmi, przychodziłeś do mojego pokoju
i w ten sposób prosiłeś o pomoc w lekcjach.
Dzięki temu zdałem rachunek różniczkowy.
Nie widzę problemu.
Wyślij mi te dokumenty.
Dzięki.
Wiesz,
w innym życiu to byłoby romantyczne.
W innym życiu nie podałabyś mi prochów i nie wysłała do psychiatryka.
Racja.
Jesteśmy przyjaciółmi.
I tak się zachowujmy.
Przynosisz pomarańcze i kwiaty w geście pojednawczym?
Tak... to buddyjska tradycja.
Ma przypominać o naszej więzi.
Jak M&M'sy.
Danny, co się z tobą stało?
Dlaczego wróciłeś?
To skomplikowane.
Nikt nie wierzy w moją historię. Ludziom odbija.
Ty i Ward jesteście jedynym łącznikiem z moim poprzednim życiem.
Pozwoliło mi to przetrwać w bardzo trudnych okolicznościach.
Może zabrzmi to śmiesznie, ale...
to wszystko, co mam.
To wcale nie brzmi śmiesznie.
Miałam 13 lat, kiedy zmarł tata.
Niewiele wcześniej straciłam ciebie i twoich rodziców.
Byłam zagubiona.
Nic mnie nie obchodziło, ale zachowywałam pozory.
Miałam wizję...
sen, który w kółko się powtarzał.
Jestem w szkole...
i nagle widzę tatę
czekającego na mnie przy ogrodzeniu.
Podbiegam do niego, a on bierze mnie za rękę, gdy wychodzę przez bramę.
Tam sen się kończył.
Ale jego uśmiech...
Śniło mi się to setki razy.
Też mi się śnił.
Kiedy?
W szpitalu.
Początkowo myślałem, że to głodny duch.
Tam, skąd przybyłem, ludzie wierzą, że te duchy...
tułają się po świecie, bo zostały zaniedbane przez rodzinę.
Danny...
Nie. Wiem.
To brzmi dziwnie.
Byłem na silnych lekach.
Tak?
Ale nawet czułem jego zapach.
Calvin Klein?
Marc Jacobs.
Możemy wejść do środka?
Jasne.
W porządku.
Chcę być z tobą szczera, Danny.
W porządku.
Kiedy zmarł tata, spadła na mnie wielka odpowiedzialność.
Nasi ojcowie stworzyli coś ważnego i...
moim zadaniem jest to utrzymać.
To oferta kupna twoich udziałów.
Wydaje mi się, że jest dość szczodra.
Sto milionów dolarów?
Ward chciał dać ci 40, ale przekonałam go do stu.
Pomyśl, co mógłbyś z tym zrobić.
Mam zmienić nazwisko?
Wszyscy myślą, że Danny Rand nie żyje.
Niech tak zostanie.
Możesz wybrać nazwisko, które ci się podoba.
Zacząć wszystko od nowa. Byłoby wspaniale.
Co ci się stało?
- Danny... - Tak traktujesz rodzinę?
Owszem.
Wielkość tej oferty mówi sama za siebie.
Może tego nie rozumiesz, ale my pracowaliśmy na te pieniądze.
Dnie i noce, podczas gdy ty robiłeś...
nie wiadomo co.
Więc... nie odrzucaj...
Danny... Hej!
Odrzucisz 100 milionów dolarów?
Nie chodzi o pieniądze.
Myślałem, że rozumiesz.
Muszę żyć w prawdziwym świecie.
Tak to działa!
Chciałam zapytać...
Co to?
Powinnaś zobaczyć tamtego.
- Ktoś cię zaatakował? - Skądże.
Przywalili mi w klubie.
Darryl, proszę.
- Ile razy? - Proszę, sensei.
Mam matkę i dwóch braci.
Utrzymałbym ich, zamiatając?
Rozumiem, ale te walki są nielegalne.
Po wszystkim, co przeszedłem,
masz pretensje, bo zarobiłem parę groszy?
Starasz się o stypendium, Darryl.
Komisję interesuje zarówno charakter, jak i umiejętności.
Chcę móc wystawić ci jak najlepsze referencje.
Stypendia i szkoła to przyszłość.
Ja muszę żyć dziś.
Hańbisz się walką za pieniądze.
Chodzi o więcej niż o płacenie rachunków.
Przepraszam.
Pan się tym zajmuje?
Grobami?
Nie, rodzina.
A jeśli cała rodzina nie żyje?
To nie wiem. Ja tylko koszę trawę.
Może pan zapytać w biurze.
Dobrze. Dziękuję.
- Nie zbliżaj się! - Chwila.
Powiedziałam: nie zbliżaj się.
To ja, Danny Rand, J-Money.
- Pamiętasz mnie, prawda? - Nie.
Byłaś stażystką w dziale prawnym w biurze mojego taty.
Nazwałaś jego sekretarkę toporną suką.
Byłem przy tym.
Dałaś mi piątaka, żebym się nie wygadał.
Gdzie miałam biuro?
Nie miałaś biura.
Umieścili cię w punkcie ksero.
A biurko?
Składany stolik.
Pod jedną nogę podłożyłaś teczkę,
bo podłoga była nierówna.
Zgadza się?
Byłam na twoim pogrzebie.
Wiem.
Zajmuję się majątkiem rodziny od czasu katastrofy.
W tym grobami.
Dziękuję.
Choć tyle mogę zrobić.
Twój ojciec dał mi pierwszą pracę.
Zawsze chciał, by Rand czyniło dobro.
Rozumiem, że nie przepadasz za Meachumami?
Nasze relacje są skomplikowane.
Nie chcą mnie w firmie, więc...
To zrozumiałe. Nie potrafią współpracować.
Musimy zdobyć każdy możliwy dowód
potwierdzający twoją tożsamość.
Popełniłem błąd?
Odrzucając 100 milionów?
To mógł być twój najmądrzejszy ruch, oprócz przyjścia do mnie.
Jesteś wart miliardy, Danny.
Nie miliony.
O niczym innym nie chcą rozmawiać.
Bo nie potrafią.
Musisz to zrozumieć, jeśli chcesz z nimi wygrać.
Mieli być moimi przyjaciółmi.
Mogę pomóc ci odzyskać firmę,
ale przyjaciół szukaj sobie sam.
W porządku.
W takim razie...
Jaka jest cena?
Żadna.
Ale jeśli wygramy, Rand podpisze stałą umowę z moją firmą.
Stoi?
Stoi.
Mamy apartament na takie okazje.
Nie wychylaj się
i staraj się nie przyciągać uwagi.
Jasne. Mieszkam w Chikarze.
To na Brooklynie? Ten nowy budynek ze szklanymi podłogami?
Nie, to szkoła walki.
Ma plastikowe maty.
Masz pieniądze na nowe ubrania?
Styl bezdomnego hipstera ci nie pasuje.
Czemu wszyscy się czepiają mojego wyglądu?
To Nowy Jork.
Wygląd ma znaczenie.
Jeśli to cię przerasta...
- Skąd ten pomysł? - Widać.
Pocisz się i krzywisz.
Dodałaś mi pewności siebie.
Sama zajmę się Patelem.
Nie musisz iść.
Nie ma mowy. To zbyt ważne.
Tylko nie bądź zbyt upierdliwy.
Planuję coś nietypowego, nie chcę, żebyś to spieprzył.
Aż tak ci zawadzam?
Za to masz ładny uśmiech.
Wykorzystaj to. W ramach eksperymentu.
Raj!
- Po co tracić czas? - Racja.
Mój gust.
Dziękuję. Naleję.
- Dziękuję. - Ward?
- Jasne. - Co mamy w planach?
Niezapomnianą noc.
Podoba mi się.
Dobrze.
Luźno. Dobrze.
Nie spinaj się. Luźno. Dobrze.
Ruchy! Ruszaj się.
Nie daj się.
Dobrze!
Pchaj! Nieźle!
Dobrze. Oddychaj.
Atakuj!
Dobrze!
To było dobre.
Wszystko OK?
Może powinniśmy spróbować z bronią?
Czuję, że jestem gotów.
Zawiodłeś nas.
Przykro mi to słyszeć.
Kwestionuje się twoją lojalność.
Dlaczego? Robię, co każecie.
Nabrzeżem zajmują się moi najlepsi ludzie.
Dlaczego stąd wyszedłeś?
Musiałem zająć się nagłą sprawą.
Jaką?
Pewien oszust próbuje zinfiltrować firmę.
Młody człowiek podający się za Danny'ego Randa.
Musiałem się upewnić.
I?
Nie będzie z nim problemu.
Mamy umowę.
Musisz się wywiązać albo poniesiesz konsekwencje.
Rozumiem.
- Uklęknij. - Co?
Na kolana.
Ale to szkło...
Na kolana!
Cios nożycowy!
Cios nożycowy.
Krok do przodu.
Cios hakowy.
Cios hakowy!
Ja mam własny hakowy.
- Co? - To leci tak.
Dosyć!
Dojo to miejsce szacunku.
A ty kim jesteś?
Może mnie sprawdzisz, by się dowiedzieć?
Paplacie jak małpy.
Wasze ciosy i kopnięcia są przeciętne.
Wyciszcie wewnętrzny głos.
Pozyskajcie siłę z wnętrza.
Zacznijcie powoli.
Co to miało być?
Kto dał ci do tego prawo?
To przedszkole czy szkoła wojowników?
Staram się zapewnić im bezpieczeństwo.
Połowa z nich jest bita przez rodziców albo łobuzów.
Tylko tu nie musieli się o to martwić.
Przykro mi.
Wiem, że jesteś w trudnej sytuacji.
Masz ciężki okres.
Ale musisz odejść.
Sensei.
To tu.
Już?
Co to? Myślałem, że jedziemy do restauracji.
Jedziemy. Ale po kolei.
Spodoba się panu, proszę mi zaufać.
TYLKO DLA PERSONELU
Nie rozumiem.
Wręcz zaczynam się bać.
To jest Kevin Kennedy.
W wyniku wypadku samochodowego od roku jego życie podtrzymuje aparatura.
Waży 83 kg i ma grupę krwi 0.
Za pół godziny
przyjdzie tu rodzina Kevina z księdzem, który udzieli mu ostatniego namaszczenia,
zanim lekarz odłączy go od aparatury.
- Joy... - Zaraz.
Ponieważ był wspaniałomyślny, odda po śmierci swoje organy.
Między innymi wątrobę.
Którą mógłby przyjąć Terence.
Właśnie.
Jego wątroba nie trafi do kogoś z listy oczekujących na przeszczep.
Trafi prosto do twojego siostrzeńca.
Jeszcze dziś.
Jak to załatwiłaś?
Rand ma wielu przyjaciół.
Chcielibyśmy cię do nich zaliczać.
I zostanę nim, sprzedając nabrzeże.
WITAJ W NOWYM JORKU DANIELU RAND
Naprawdę się wczoraj postarałaś.
Dzięki.
Powiesz mi w końcu, czemu to nabrzeże jest takie ważne?
Po prostu będzie nam potrzebne.
W przyszłości.
Czyli nie powiesz.
Ma znaczenie strategiczne, to wszystko.
Wkurza mnie to.
Co?
Że nie powiesz, co planujesz.
To nasza wspólna firma, Ward.
Myślisz czasem, żeby odejść?
Tak.
Szczerze.
Tata wszystko zawarł w testamencie.
Mamy prowadzić firmę. Jeśli odejdziemy, wszystko stracimy.
Wiem.
Ale...
niektórzy zaczynają od nowa...
od zera.
Poważnie o tym myślisz?
Jestem zmęczony...
wieloma rzeczami.
Tęskniłabym.
Nie odeszłabyś ze mną?
Kocham Rand.
Jeśli ty nie...
w porządku.
Wiesz, że zawsze cię poprę.
Prawda?
Chcę, byś był szczęśliwy.
- Proszę. - Dziękuję.
Twoja sprawa okazała się trudniejsza, niż myślałam.
- Dlaczego? - Nigdzie nie ma śladu po Dannym Randzie.
Żadnych dokumentów, aktu urodzenia, dokumentacji medycznej...
Miałeś chociaż kartę biblioteczną?
Pewnie.
Też zniknęła, Danny.
Według mnie stoją za tym oczywiście Meachumowie.
Jeśli nie zdobędziemy nic konkretnego,
przegramy, a tego nie lubię.
Nie mówisz mi czegoś? Coś pominąłeś?
Może.
IZBA PRZYJĘĆ
Może mi pan pomóc?
Jasne. Czego pan szuka?
Swojego zdjęcia rentgenowskiego sprzed kilkunastu lat.
Zna pan datę?
Jestem prawie pewien, że to było w lipcu 2001 roku.
Złamałem rękę na deskorolce.
Jasne.
Zdjęcia z tego okresu powinny być na półce po pana prawej.
ALKOHOL ETYLOWY
Inwestorzy zgadzają się ze mną, że to dobra inwestycja.
W porządku. Chcę ją zobaczyć.
Danny...
Ciężko mi. Ciężko mi to wszystko ogarnąć.
To nie czas i miejsce.
Byłeś dla mnie jak brat.
Wredny i podły, ale brat.
Podziwiałem cię.
- Co to ma do rzeczy? - Wiem, że go przysłałeś.
Tylko ty byłeś ze mną, gdy złamałem rękę.
- Kogo? - Czemu to dla ciebie takie ważne?
- Aż tak mnie nienawidzisz? - Tak!
Bo Danny, którego znałem, nie żyje.
I chcę, by tak zostało.
Przestańcie!
Odsuń się.
- Nie rozumiem. - Czy to nie oczywiste?
Nie jestem twoją siostrą, a on twoim bratem.
Nie chcemy cię tu.
Danny, posłuchaj...
Możemy się dogadać.
Pracuje dla mnie Hogarth.
Dopadniemy was.
Nie odbierzecie tego, co moje.
Tego, co mój ojciec chciał mi przekazać.
Daj wszystko, co masz na Danny'ego.
Wszystko.
Jutro idę do Hogarth
i nie chcę zostać zaskoczona, tak jak dziś.
Źle ci z tym?
Z tym, co powiedziałaś?
Z tym, co robimy?
Czemu to musi być takie skomplikowane?
Naprawdę chciałabym go znienawidzić, bo...
to by mi dużo ułatwiło.
Próbował zaatakować twojego brata.
Powiedział też, że tata odwiedził go
- w szpitalu. - Co?
Tak.
Więc...
może jest tak szalony, jak mówisz.
Zabrać go stąd! Dobra robota!
Tak jest! Co o nim sądzicie?
Jest niezły, co? Dobra robota!
Mówiłem, że ta noc będzie ekscytująca?
Mam nadzieję, że nie straciliście przez niego za dużo forsy.
Bo następna runda jest otwarta!
Jak któryś chce spróbować sił,
zapisy u Leona.
Który się odważy? Ty?
Który jest dość twardy?
Ty? Jesteś twardzielem?
Może ty, pięknisiu? Pokażesz, jaki z ciebie twardziel?
Kto spróbuje?
Kto chce się sprawdzić?
Robi się coraz lepiej. Kogo my tu mamy?
Masz jakiś pseudonim?
Córka Smoka.
Przed wami Córka Smoka!
Jesteś pewna, skarbie?
Mów tak dalej, a się przekonasz.
Podoba mi się, gdy świntuszysz.
Jak chcesz.
Kto się z nią zmierzy?
Kto by chciał?
Spróbujecie się z tą panienką?
Rusty... to nie fair.
Zapłaciłem za wejście tyle co ona.
Leon?
Dobra.
Obstawiajcie!
Zawodnicy.
Nie chcę wzywać karetki.
- Po niego? - Nie chrzań.
Jak będzie za trudno, poddaj się.
A ty pamiętaj, co mówiłem o gryzieniu.
Zrób to znowu, a cię wyrzucę.
Rozumiem.
Jestem pewien, że nie będzie takiej potrzeby.
Nokaut albo poddanie się oznacza koniec walki.
A poza tym... róbcie, co chcecie.
Koniec zakładów!
Trzymajcie się krzeseł!
Nie zgrywaj Mayweathera.
Córka Smoka!
Nie wiem, skąd się wzięłaś, ale zapraszam ponownie.
Dobrze cię widzieć, Jeri.
Niestety bez wzajemności.
A zatem... zaczynajmy.
Ależ proszę.
Od czasu złożenia ostatniej oferty zmieniliśmy zdanie.
W związku z nieustającym nękaniem nas i groźbami ze strony twojego klienta
zdecydowaliśmy się obniżyć ofertę do 20 milionów dolarów...
oraz wystąpić o zakaz zbliżania się.
Miły gest.
Tak pomyślałem.
Ale od czasu ostatniej oferty my również zmieniliśmy zdanie.
Wciąż domagamy się wszystkich praw należnych jedynemu spadkobiercy Rand,
czyli 51% udziałów,
stanowiska w zarządzie i pensji,
oraz narożnego gabinetu, asystentki
i dodatku mieszkaniowego w wysokości miliona dolarów rocznie.
Zawsze miałaś niezłe poczucie humoru, ale bez przesady.
Nie udowodnisz, że jest tym, za kogo się podaje.
W najlepszym wypadku jest szaleńcem, w najgorszym oszustem.
Przyjmijcie ofertę i cieszcie się, że was nie pozywamy.
Ward...
Miło, że doceniasz moje poczucie humoru. Myślałam, że tylko tyłek.
Co do dowodu tożsamości...
Co to?
Odwróć.
DLA JOY OD DANNY'EGO WSZYSKIEGO NAJLEPRZEGO
Zawsze robiłem dużo błędów.
To niczego nie dowodzi.
Każdy mógł to zrobić.
Przyjrzyj się.
Na glinie widać odcisk palca dziecka,
zaraz obok imienia Joy.
Zapewniam cię,
że jest identyczny.
Z radością usłyszę, jak Joy to potwierdza.
Skąd to mają?
Nie mam pojęcia.
Ukradliście to?
To nieistotne.
Wiecie, że sąd uzna to za dowód.
Potwierdza tożsamość Danny'ego, a to wszystko, czego nam potrzeba.
W porządku.
Pogrążę was we wnioskach, opóźnieniach,
ujawnieniach i zeznaniach,
a on nie zobaczy złamanego grosza przez dziesięć lat albo i więcej.
Do zobaczenia w sądzie.
To mogło być takie proste.
Wystarczyło wziąć pieniądze i wieść spokojne życie.
To moje nazwisko.
I jeszcze coś znaczy.
Zaraz wracam.
Joy pomogła Hogarth,
ale tego nie udowodnię.
Potrzebujemy nowego planu.
W porządku.
Możemy porozmawiać na miejscu.
Pięćdziesiąte.
Dzięki.
GAŚNICA I WĄŻ POŻARNICZY ZNAJDUJĄ SIĘ W ŚRODKU
To, że go reprezentuje, gwarantuje mu wiarygodność.
- Ale... - Twój koleś prawie go zabił.
Po co do niego poszedłeś?
Mogę robić, co chcę.
Nie. To ja mogę robić, co chcę.
Mogę stąd wyjść,
iść na kawę,
do kina, rozmawiać z ludźmi na ulicy.
Ty nie.
Gdybym poszedł do New York Timesa i powiedział im...
Zginąłbyś razem ze swoją siostrą.
Skąd wiesz?
Bo to jest lekką karą.
To mnie spotkało, gdy dowiedzieli się, że poszedłem do Danny'ego.
Jestem w pułapce, Ward.
Musisz mi pomagać.
Nie mam nikogo innego.
Napisy: Agnieszka Putek